Tana agung, kanguni sumpah dening wehing sumpah, manusa batara kabeh, walik kakin desti sakweh, mula sangkan ya nguni. Yen ana anonkon ring kittha, iku panganendenta, ye langganna ring ulun, anonkittha, mularanen Siyanu. Ong tka sira stun ing ngulun, Ida Sang Hyang Wisesa, tan kawisesan. Ong Sri Awe Namu Nama Swaha. Ong Sang Pramanna ring bayunku, Siwa ring idepku, Sadewa ring sabdhanku. Akus ing dharma payugan, wenang siyaku agawe pati urip, wenang aku agawe sarwa galak, sarwa mandhi, agawe sarwa raja. Tuju teluh desti prakasa, sarwa taranjana, maka danu Sang Hyang Dewata. Yen ana langgana ring huhusku, wastu ko wupadrawa aweh, yen ana kayu maring yu, saho maring saho, yen ana.

Wahai tanah yang agung, sejak dahulu sumpah telah ditetapkan oleh pemberi sumpah, oleh manusia dan para dewa semuanya. Dibalikkanlah seluruh akar ilmu desti, kembali pada asalnya sejak dahulu. Apabila ada yang mengutus kekuatan gaib kepada diriku, itulah akibat dari perbuatannya sendiri. Jika ia melanggar batas terhadap diriku, mengutus kekuatan itu, kembalikanlah kepada Siyanu. Om, kini engkau bersaksi di hadapanku, Ida Sang Hyang Wisesa, yang tiada tertandingi kesaktiannya. Om Sri Awe Namu Nama Swaha. Om, Sang Ukuran Kebenaran ada pada tenagaku, Siwa ada dalam pikiranku, Sadewa ada dalam ucapanku. Aku bernaung dalam dharma payungan. Aku berwenang mencipta kematian dan kehidupan. Aku berwenang meniadakan segala keganasan dan segala kekotoran, serta menegakkan seluruh kekuasaan. Segala tujuh teluh dan ilmu desti tampak nyata, segala taranjana, dikembalikan ke samudra Sang Hyang Dewata. Apabila ada yang melanggar pagar sumpahku, niscaya malapetaka akan menimpanya. Jika ada kayu yang condong kepadamu, akan condong pula kepada sesamanya. Jika ada …
