[Bagian rusak] ya, ika lamen ta sibakan lamun rang, enduh ida diri, kai Batara Guru lumaku telu //o// Iki pamyak kala ring alas angker, ma Ong Nyai Cili Aeng, gunung kirang, api kirang sahang, tka enduh telu. Sa spah nya //o// Nyan spining samdhang tala, ma Ong Ang Ing Eng, Brahma dadi kala, Iswara dadi dewa, mantra dadi aeng, adadi wisesa, wisesa dadi sakti. Aku sakti wwesamdhangan tala, bumi langit petang tala, bebatang bwaya kabeh, aku nyengker bumi langit. Mtu geni saking saptapatala, murub kaluhur ping akasa, aku agadeg tengahing akasa, anunggangan aku gupada petak. Apayung aku Wisnu, arupan aku teja, asang Hyang [bagian terputus].

[Bagian rusak], apabila ini dibuka atau dirusak, akan terjadi kehancuran, hendaklah engkau mengendapkan diri bersama Batara Guru yang berjalan tiga kali //o// Inilah minyak penutup Kala di hutan yang angker, Om Nyai Cili Aeng, gunung diratakan, api dipadamkan seluruhnya hingga reda tiga kali. Sa spah nya //o// Kini inti penyangga dunia ditegakkan, Om Ang Ing Eng, Brahma menjadi Kala (pelebur), Iswara menjadi Dewa (pengatur), mantra menjadi energi, menjelma kekuatan, kekuatan menjadi kesaktian. Aku adalah kesaktian yang menopang lapisan-lapisan dunia, bumi dan langit empat lapis, segala makhluk dan unsur, aku membungkus bumi dan langit. Api muncul dari tujuh lapis bawah, menyala ke angkasa yang tinggi, aku berdiri di tengah angkasa, menunggangi landasan putih. Wisnu menjadi payung pelindungku, aku berwujud cahaya sebagai Sang Hyang [bagian terputus].
