Jeng //o// pamancut salwiring guna, idep Sang Kala kasadin ing puja nira, bawa Durga ring mula kantanira mancuta guna ring manusa kabeh. Ma, Ong idep aku angingga bhumi akasa, aku amancut gunane kang dewa sakti, aku amancut gunane kang pitara sakti, aku amancut gunane kang bhuta sakti, aku amancut gunane kang leyak sakti, aku amancut gunane kang manusa sakti, walutek telu. Sa, wenang sibuh cemeng saha sasantun gnep jinah sewu pitung atus, dupa dendengi, panawar citik. Sa, toya ring sibuh cemeng, muncuk dhapdhap telung muncuk, regep sasuna gawathi. Ong kulu kulanan tukak ceting, bibiyu upas mandhi ring kapiti, ping lima (bagian rusak).

Demikianlah. Pelepasan seluruh jenis kekuatan gaib dimulai. Pikiran Sang Kala ditundukkan melalui pemujaannya; kekuatan Durga dikembalikan ke asal pangkalnya, sehingga segala daya yang melekat pada manusia dicabut. Om, pikiranku meliputi bumi dan angkasa. Aku mencabut kekuatan para dewa sakti, kekuatan para leluhur, kekuatan bhuta, kekuatan leyak, dan kekuatan manusia; semuanya ditarik kembali dan diluruhkan, tiga kali. Dengan sarana bejana hitam, sesaji lengkap bernilai seribu tujuh ratus, dupa dinyalakan, dan panawar citik disiapkan. Air dalam bejana hitam dipercikkan; tiga tunas dhapdhap ditegakkan; semua unsur dirapatkan dan ditenangkan. Om, segala sisa daya racun, bisa, dan kotoran dibersihkan dan dimandikan ke tempat pembuangan; lima kali (bagian rusak).
