Marep aku bagus, mungkur aku bagus, angadeg aku bagus, angigal aku bagus, angidung aku bagus; buduh ida nawisemnyamnya bungan maduri putih telu; ilehnya kiwa. Malih, sa, balu alar bewok kiwhang; aku guruning puh Pradah, anaku angurip ari bhuwana teka wenang aku anguriparing bhuwana teka hening, telu (rajahan). Om Brahma teka Sang Kawetana, teka Wisnu ring awak sariranku; Ong Brahma teka sakidul teka snuring awak sariranku; Om Brahma teka sanona teka Wisnu ring awak sariranku; Ong Brahma teka saka lor teka Wisnu ring awak sariranku. Apan aku Bhatara Didur, aku Bhatara Guru; apan aku tan kaneng nahungkulan, tan kaneng kacampahana; arep asih pungkur.

Ke depan aku elok, ke belakang aku elok; berdiri, bergerak, dan bernyanyi aku elok. Kebodohan dilebur dengan bunga maduri putih, tiga kali; diludahkan ke kiri. Dengan penawar lanjutan, aku adalah guru Pradah; aku memberi kehidupan dari dunia hingga kejernihan, tiga kali. Dengan rajah, Brahma dan Wisnu menyatu di seluruh penjuru tubuh jasmaniku. Aku adalah Bhatara Didur dan Bhatara Guru; tiada terjangkau gangguan dan perselisihan; yang tersisa hanyalah kasih dan kedamaian.
