Apan aku luting tuju tiwang, tuju moro, tuju jangat, tuju balulang, tuju mar, tuju sangket, tuju cihuci, tuju babang, tuju gatel. Apan aku wruharaning tuju kabeh. Aywa anglaranin kulit daging, otot balung sumsum; aywa anglaranin jagra garba, pupusuhati, limpa, ampru. Apan kasurupan dening tatambanira Bhatara Guru, akumpul dadi baneh dadi pluh, meles kitanta kawon. Tlas denira amba nyoninin, kalebur dening sabdha bayu idep. Apan sira aguru ring aku; aywa sira tanpa guru ring ngaku. Apan aku anak anaking Bhatara Guru; sunya tan kawon; kedep sidi mandhi mantranku; tlas //o// piwlas.

Karena aku memahami seluruh tujuh jenis penyakit—tiwang, moro, jangat, balulang, mar, sangket, cihuci, babang, dan gatal—maka jangan engkau melukai kulit, daging, otot, tulang, dan sumsum; jangan pula mengganggu rahim, jantung, hati, limpa, dan empedu. Sebab penyembuhan terjadi oleh kuasa Bhatara Guru; segala yang terpecah disatukan kembali, yang panas didinginkan. Setelah pembersihan menyeluruh, semua dilebur oleh sabda, bayu, dan idep. Karena engkau belajar kepadaku, jangan pernah tanpa guru. Aku adalah anak dari anak Bhatara Guru; dalam kekosongan tanpa noda; sempurna dan berhasil mantraku; selesai. //o//
