Kunang ikang kopa, yan sira ta deni mangdohana ri deni an murugui jro ati, asing karya tan kasidh juga denika. Yan tan inretan de sang wruh milang i riya, mapa ta alanira, sanghiang Sri Lunga kayunan ilang denia. Nasti patias samasnehah, norasih kadianak, na ca dewat param balam, nora sakti lian sangkeng Dewa, Dewa Widhi juga langkung. Mangkana taning slokawakia, waluyaning kroda winuwus nguni, i wruha Sang Wiku ri alaning krodan tan inilangaken, nimitanian buat tan kapangguh ikang akrodabrata, pratama Sanghiang Niyamabrata.

Adapun kopa atau kemarahan, apabila seseorang dikuasai olehnya sehingga kemarahan itu membakar dan mengacaukan batin, maka segala usaha yang dilakukannya tidak akan mencapai keberhasilan. Apabila kemarahan itu tidak dikendalikan oleh orang yang berpengetahuan dan bijaksana, maka apa pun yang dikerjakannya akan berakhir sia-sia; bahkan kemakmuran dan anugerah Dewi Sri pun akan sirna darinya.
Sebagaimana dinyatakan dalam sloka: tiada kasih sayang yang sebanding dengannya; tiada kekuatan yang melampaui kekuatan para dewa. Artinya, tidak ada cinta kasih yang setara dengan kasih yang tulus, dan tidak ada kekuatan yang lebih tinggi selain kekuatan Ilahi; Dewa Widhi-lah yang paling utama.
Demikianlah makna sloka tentang amarah yang telah diuraikan sebelumnya. Hendaknya Sang Wiku memahami dengan sungguh-sungguh bahaya kemarahan dan berupaya meniadakannya. Sebab apabila kemarahan tidak disingkirkan, maka laku akrodha—yakni pengendalian amarah yang merupakan bagian pertama dari Niyamabrata—tidak akan pernah tercapai.
