agung, ring Puseh. mangkana ling Sanghyang Swa Mandala munggwing sastra. yan hèr mangkana, doh gring marana tka ring désa ika. hana Bhatara swéca nawengin désa ika. yanora samangkana, rug ikang manusa loka, kaparag ring kamaranan, santukan kaliyuga gumi. Déwa maraga Bhūta, tan sida pracaru, sarwa mahlar.
wus mangkana, sarwa pasu makacaru. sasab sarwa mahlar: I Bhūta Gagak macucuk agni, nga; sasab sarwa pasu I Bhūta Barong, nga; sasab Bhabérés I Bhūta Kala Singha, nga; sasab ring manusa Sanghyang Kalantaka Mretyu nawwut huriping manusa. mangkana, telas.
itti Widhi Sastra, samangkayan iti Bhatara Druwa Resi. sira mustikaning Déwa, hangurip jagat wenang, tan kawara olih Bhatara ring martyaloka. sahanan ing Déwa Sanga, Panca Déwata, Catur Déwata, Tri Purusa, asing Déwata aparyangan ring rasatala.

Agung, di Puseh. Demikianlah sabda Sanghyang Swa Mandala yang termuat dalam sastra. Apabila hal itu dilaksanakan sebagaimana mestinya, maka wabah penyakit dan kematian akan menjauh dari desa tersebut. Ada Bhatara yang berkenan menjaga dan melindungi desa itu. Namun jika tidak demikian, maka alam manusia akan rusak, tertimpa penderitaan dan wabah, karena dunia telah memasuki zaman Kali Yuga.
Para Dewa menjelma sebagai Bhuta; upacara pracaru tidak akan berhasil; segala sesuatu menjadi liar dan kacau. Dalam keadaan demikian, seluruh makhluk berkaki empat pun menjadi sasaran caru. Wabah pun berkeliaran di mana-mana: Bhuta Gagak menusuk dengan api; wabah pada hewan adalah Bhuta Barong; wabah yang ganas adalah Bhuta Kala Singha; dan wabah yang menyerang manusia adalah Sanghyang Kalantaka Mretyu yang mencabut kehidupan manusia. Demikianlah akhirnya.
Inilah Widhi Sastra, sebagaimana yang disampaikan oleh Bhatara Druwa Resi. Dialah permata para Dewa, yang memberi kehidupan kepada dunia, yang kuasanya tak terhalang oleh Bhatara di alam manusia. Seluruh Dewa Sanga, Panca Dewata, Catur Dewata, Tri Purusa, serta para Dewa yang berstana di alam bawah (rasatala) berada di bawah ketentuan-Nya.
