9.b. Mukjizat di Tuban
ngkyang Dwijendra andiksani swakarya ne ring Pura Sadha, Ki Guto kinan amoja haneng pasarwan, henengakena.
Wusing swakarya, lungha ta sang Rsi mangidul dhateng ring desa Tuban, bhumi daksina Badung, sinungsang dwija dening wong bandega Tuban. Padha pranamya angaturaken pasaguh ring sang dwija, akeh kawenang salwiring iwak sagara sadhateng Empu Dwijendra, asing tinucap becik katur ring sang dwija. Suka sang Rsi amukti mwang sutanira kabeh, wusing kambojana, kari sesaning iwak ika. Sasiwak wus winastu de sang Rsi, binauncal marang sagara muah mahurip, inaranan iwak tampak, pan asi-wak awaknya. Mwah yan hana wenang makarya hayu, wenang kang iwak tampak dadi ulam suci. Ika kranane hana ulam tampak katakening ma-ne, kapuhan kang wong Tuban amanggih kawyadnyanan sang—

Danghyang Dwijendra menyelesaikan upacara di Pura Sadha, sedangkan Ki Guto menyelesaikan upacara pacaruan. Cerita itu dihentikan sejenak.
Setelah seluruh upacara selesai, Sang Pendeta berangkat menuju arah selatan. Tibalah beliau di Tuban, di sebelah selatan wilayah Badung. Di sana Sang Pendeta disambut oleh para nelayan Tuban. Mereka semua menghaturkan berbagai sesaji dan penghormatan kepada Sang Pendeta—ada yang berupa ikan laut dan berbagai haturan lainnya yang dianggap baik bagi Sang Pendeta.
Sangat senanglah Sang Pendeta menerima segala haturan itu, demikian pula seluruh putra-putrinya. Setelah beliau bersantap, sisa ikan yang dimakan kemudian diberkahi dengan mantra dan dibuang kembali ke laut. Ikan-ikan itu hidup kembali, namun bentuknya hanya separuh tubuh, sehingga disebut ikan tampak. Jika kelak ada orang melaksanakan upacara suci, ikan tampak ini boleh dipergunakan sebagai ulam suci.
Demikianlah asal-usul ikan tampak yang masih dikenal hingga kini. Masyarakat Tuban sangat takjub melihat kesaktian Sang Pendeta.
