17.a. Adiksa Agung Bhaturenggong
Dwijendra, ambiseka Sri Aji Bhaturenggong, dewasanya anuhun padha ring purnaning sasih kapat, pupat anuhun padha Sri Aji Bhaturenggong ring Dhanghyang Dwijendra. Tan upacan lwir bhoga upabhoga paribhoga mwang sarwa suci katur ring sang Dwija. Saisining sagara gunung tan kawarma ahika. Hana pawarah sang Adiguru ring nanaknira ring kotamaning karaton, ri kalaning amuja, aja angambel genta ring kalaning maweda, langgyani pwa aranya, anglimpadi Bhatara ala dahat. Ri sampun puputing karya masalin panji Sri Aji Bhaturenggong, webhuh ikang jagat, kewala hana sira Aji Krahengan sakeng Sanak, sring-sring angendon yuddha ring sira Aji Bhaturenggong ring tepining jladi. Dadi umatur Sri Aji Bhaturenggong ring Dhanghyang Dwijendra yan hana katekanan.

Danghyang Dwijendra kemudian mendiksa Sri Aji Bhaturenggong, tepat pada purnama sasih kapat. Selesailah Sang Raja menerima diksa dari Sang Maha Pendeta.
Tidak terhitung banyaknya suguhan berupa sandang dan pangan yang dipersembahkan kepada Danghyang Dwijendra—segala hasil laut dan hasil gunung dipersembahkan tanpa kurang.
Ada ajaran yang diberikan oleh Sang Adiguru kepada muridnya (Sri Bhaturenggong) mengenai tata laku di dalam istana. Sabda beliau:
“Ketika engkau memuja, jangan membunyikan genta saat melantunkan mantra. Itu terlalu berani, seakan menandingi Bhatara—sangat berbahaya.”
Setelah seluruh rangkaian upacara selesai, Sang Raja semakin berwibawa, dan seluruh rakyat hidup makmur dan tenteram.
Namun masih ada seorang raja dari Sasak bernama Aji Krahengan, yang sering menyerang Sri Aji Bhaturenggong di tepi pantai. Karena itu Sri Aji Bhaturenggong berkata kepada Danghyang Dwijendra bahwa masih ada ancaman serangan.
