21.a. Brahmarupa Sakenan
Ri tengah nikang abdi, tan sipi mahalĕp nikang pura, sinungaran Sakanan, inuwuhan hayu nikang sagara dening hayu nikang pura. Tistis we nikang samudra tan ana calanya matra, tuhun prama suka hyunireng kana, akweh kunang yan katakna.
Titanen pwa sira sang Pandhya kesah saking pura, lumampah pwa sira angalor mahawan plawa. Dhateng ta sira ring Renon, araryan ta sira ing kana, mwang tinancebaken tatekan iru ring kana, mahurip matemahan taru sukun. Pira ngganya ing kana lagya lumampah angetthan para nira sangkeng rika.
Tan ucapan ring awan dhateng sireng udhyana mimba, nga, Taman Intaran. Sangkeng rika sira lumaris ing pasisi angalor-wetan lampahira, anut pinggiring ratnangkara. Tan pantara laku nira dhateng sira aneng Swan Purnama, kidung bhumi Timbul, nga, Sukhawati. Sangkeng pasisi me…

Di tengah pulau itu beliau membangun sebuah tempat suci yang sangat indah, yang kemudian diberi nama Pura Sakenan. Keindahan pura itu membuat lautan di sekelilingnya tampak semakin suci dan menenteramkan, bening tanpa cela. Sang Maha Empu merasa sangat bahagia tinggal di tempat tersebut; banyak hal yang dapat diceritakan di sana.
Setelah beberapa waktu, Sang Pendeta meninggalkan pura itu. Beliau menyeberang ke arah utara dengan perahu, hingga akhirnya tiba di Renon. Di sana beliau berhenti dan menancapkan tongkat beliau. Seketika tongkat itu hidup dan tumbuh menjadi pohon sukun. Tidak diceritakan berapa lama beliau tinggal di sana; kemudian beliau berjalan kembali ke arah timur.
Tanpa dikisahkan perjalanannya secara rinci, tibalah beliau di Udyana Mimba, yaitu Taman Intaran. Dari sana beliau terus berjalan menyusuri pesisir ke arah timur–laut, mengikuti garis pantai. Tidak lama kemudian sampailah beliau di tempat bernama Swan Purnama, yang berada di bagian selatan wilayah Timbul, disebut juga Sukhawati.
