13.b. Iktisar Pitutur Danghyang Nirartha
apan Ki Bandesa ring wela-wela amarek sang apalinggih toyeng cangapit, saprapti Ki Gusti Dawuh Bale Agung, sumambrama de Ki Bandesa Mas, Ki Gusti Bawu Rawuh, lah malinggihang babaturan, pinga, lah Kiyai neher ta sira lungguh marehing sang wahu rawuh. Awuwus Ki Gusti Panyarikan, akeh pwa wuwusira, wekasan mwah mojar to sira: “Singgih Sang Dwija, angapa pagelar ikang Hagara-Krama?” Ling Sang Pandhya: “Yaning sastra mingkene, yaning sas mingkene.” Malih ta sira atanya: “Punapa ta pagelar ring Dharma Yuddha?” Ling Sang Pandhya: “Yaning sastra mingkene, yaning sas mingkene.” Meneng Kiyai Panjarikan, sarwi nira anginang. Wus binuncah pwekang sepah, mwah ta sira atanya ri Sang Dwija: “Punapa lekasaning Acumbana-krama?” Ling Sang Pandhya: “Lah ya, yaning sastra mingkene, yaning sas mingkene.” Meneng Kiyai Dawuh, lingsya nira anginang, wus binwang tang sepah. Malih atakon:

Karena Ki Bandesa Mas berada di hadapan Sang Pendeta, menyambut kedatangan tamu agung tersebut. Ketika Ki Gusti Dawuh Baleagung tiba, ia disambut oleh Ki Bandesa Mas:
“Ki Gusti baru datang, silakan duduk di sana.”
Ki Gusti Dawuh Baleagung pun duduk dekat Sang Pendeta. Kemudian ia mulai bercakap-cakap panjang, banyak hal yang ditanyakannya. Ia lalu bertanya:
“Daulat Tuanku, bagaimana ajaran mengenai tata-cara pemerintahan (Hagara-Krama)?”
Sang Pendeta menjawab:
“Dalam sastra begini, dan dalam śāstra demikian.”
Ia bertanya lagi:
“Bagaimana ajaran mengenai Dharma-Yuddha (aturan peperangan yang dharmika)?”
Sang Pandita menjawab:
“Dalam sastra begini, dan dalam śāstra demikian.”
Kiyai Panjarikan terdiam sambil mengunyah sirih. Setelah sepah itu dibuang, ia kembali bertanya:
“Apakah ajaran mengenai Acumbana-Krama (tata-cara pembersihan / penyucian)?”
Sang Pendeta menjawab:
“Ya, dalam sastra demikian, dan dalam śāstra demikian.”
Kiyai Dawuh kembali terdiam sambil mengunyah sirih. Setelah membuang sepah untuk kedua kalinya, ia bertanya lagi:
“Bagaimana ajaran tentang Mahāśraddha?”
