49.a. Bhuta Ijo Penjaga Wasiat
…ngkulin banyu, irika naneng macingak sagara, de tan patepi, t'wi matemu tanggune lawan akasa.
Jenek Dhanghyang irika ring Ibu Watu malinggih, manggeh ring kajitendriyan, kayune nirmala hening, kewanten Ida manganti wangsit Widhine mangaluhur, apan durung tuwi masanya, wantah sang sujati uning nenten kahyun ngalapin yan durung tasak.
12. Wantunang malih tuturang, pacanangan Dhanghyang nglini ring Peti Tenget kacarita, I Bhuta Ijo mangemit.
Asing marika ngrawuhin punapi ja, rereh ipun jag sakit tan pawanan.
I Bhuta Ijo ngawisyanin, eweh pisan wong desane ring Krobokan, kalihane maningeh orta. Wenten tuwi pandita lewih dewa sakala maraga, ya sane kalintang lewih ring Ibu Watu malinggih.
Melah kema nunas pemayuh, wong desa padha matiitang, keliane gelis mamargi ka Ulumatu tangkil ring Dhanghyang Nirartha.

Tempat itu sunyi dan menjorok ke laut. Di sanalah Danghyang duduk, menikmati pemandangan samudra yang luas tak bertepi, seolah bertemu dengan langit di kejauhan. Beliau tinggal di sana sambil menjaga kesucian pikiran, menanti saat yang tepat—panggilan Hyang Widhi—untuk mencapai moksa. Sebab, orang yang benar-benar memahami hakekat dharma tidak akan pernah memetik buah sebelum waktunya masak.
(12) Kini kisah kembali pada peti tempat sirih yang dahulu diletakkan Danghyang di Petitenget. Peti itu dijaga oleh I Bhuta Ijo. Setiap orang yang datang ke tempat itu, apa pun keperluannya, tiba-tiba jatuh sakit tanpa sebab yang jelas. Sesungguhnya, Bhuta Ijo-lah yang menimbulkan sakit itu karena ia menjaga wasiat Danghyang dengan ketat.
Keadaan ini membuat masyarakat Desa Kerobokan sangat gelisah dan kebingungan. Mendengar kabar bahwa ada seorang pendeta suci yang sakti bagaikan dewa turun ke dunia, dan bahwa beliau sedang berada di Uluwatu, para warga sepakat agar kepala desa pergi memohon pemayuhan—air suci pembersihan.
Maka kepala desa berangkat menuju Uluwatu untuk menghadap Danghyang Nirartha dan memohon pertolongan.
