amisinggih Yayi Pandé, raris mantuk maring warapsari, amangun asast, ling Dalem, Déwa di gunung agung, yan mati Ki Talabah, olih puna Pandé, yan tityang tilar ring munyi, apa Déwa manikelin tityang, masaur Gusti Pandé, Déwa di gunung agung, yan tan mati Gusti Talabah, apang sacra ka wang Baliné tityang olih, wusa mangkana sasat, sinembahaken, pacang mantuk, amwit pwa rakryan Pandé, ring Sri Aji, tan warnanen ring pangupakara Rakryan Pandé akéh denira amet upaya pikekesaing alap pehning Kamandaka ginlarira. Ring wekasan wus alawas mati I Gusti Talabah, ndan rakryan Pandé, akéh dé nira métupaya, pikekesni nalapeh ningkang mandaka ginlarira, ring wkasan usalawas mati Gusti Talabah, ndén rakryan Pandé, kang kinon anuduk kawulanira tusning panasan, awasta Ki Capung, apan papadut Aji, alingsénya aglung kaya wadon, sedeké Gusti Talabah ring Kuta, ana ta Bandesa pinongor dén Rakryan Talabah, sinakitan ta ya, dosanya ta sedeng-sedengga, iku pinét déné Ki Capung, iku ta Si Bandesa andandana Si Capung ka jeroan isedengnya wau marahi Sirakryan Talabah tangar,
❖ ❖ ❖
Dengan penuh hormat Yayi Pandé pun menyanggupi, lalu kembali ke Warapsari dan mulai menyusun sastra/mantra. Dalem bersabda:
“Demi Dewa di Gunung Agung, bila Ki Talabah mati oleh perbuatan Pandé, dan bila aku kelak meninggal tanpa suara, apakah Dewa akan memperhatikan aku?”
Gusti Pandé menjawab:
“Demi Dewa di Gunung Agung, bila Gusti Talabah tidak mati, biarlah aku menanggung akibatnya di hadapan orang Bali.”
Sesudah itu persembahan dilakukan; ia pun berpamitan dan kembali. Banyaklah upaya yang ditempuh Rakryan Pandé—segala siasat dan ikhtiar—termasuk mengolah dan menata Kamandaka sebagai sarana laku. Namun waktu berlalu; Ki Talabah belum juga meninggal.
Akhirnya, setelah lama berlalu, Gusti Talabah benar-benar wafat. Sementara itu Rakryan Pandé masih terus mengupayakan berbagai cara. Kemudian seorang abdi diperintahkan—orang yang tidak merasa kepanasan, bernama Ki Capung. Ia adalah utusan Dalem, berpenampilan mencolok, bahkan berlagak seperti perempuan.
Ketika Gusti Talabah berada di Kuta, ada seorang Bandesa yang sebelumnya ditegur oleh Rakryan Talabah dan kemudian jatuh sakit; kesalahannya dianggap sedang-sedang saja. Ki Capung pun menangani perkara itu. Sang Bandesa mengantar Ki Capung masuk ke rumahnya; peristiwa inilah yang kemudian memicu kemarahan Sirakryan Talabah.