sasanakira sami anganggo wastra sabagi, asabuk patola, angaturaken keris, kalawan pacanangan, kang tinggalé sang guru, pan saking Dalem, awasana sami kang sanak tan kanggé anggantyani, tandwa ngandika Dalem, Lingira; Anakè anyamannya, wekasan, punang Brangsinga sirauanlisaken, hyunusun, naika mabener, rinatos aran asu, makangaran Ki Jambu, ahiko ta alih, laju
kaalih, katemu ring pamalandangan, ika wirangira Jumbuh, patisrangsrangin, pan mbogol, iku Ki Gusti Pinatih, pérot, angawéhi keris, lingira; Nah kadutan kainé paselek, lamun iba kanggo mablindih, eda ngsap diutang, tekén kai, ah, sandikanira Kyayi, apan sira Jumbuh bulilah, tur sinehedaken atayungan kumapat-kapat, prapténg Bancingah Agung, alungguh sada mandoh, angandika Sri Aji; Méngkénéken kita parek lan ingusun, awanén kita, matur sang linangan; Inggih tityang wanén ipan Déwa,
❖ ❖ ❖
Seluruh kerabat itu memakai pakaian seragam, bersabuk kain patola, serta mempersembahkan keris dan perlengkapannya, yakni peninggalan sang guru yang berasal dari titah Dalem.
Namun pada akhirnya, para sanak tersebut tidak semuanya ditunjuk sebagai pengganti jabatan.
Dalem lalu bersabda:
“Anak itu kelak akan terlihat dari hasil karyanya.”
Kemudian Brangsinga diperiksa dengan saksama. Ia tampak jujur dan lurus. Bahkan ia pernah diberi nama ejekan ‘Ki Jambu’, namun hal itu justru menjadi pelajaran baginya.
Setelah melalui berbagai ujian, ia berpindah-pindah tempat, hingga bertemu di pemalandangan. Di sanalah tampak keberanian Jumbuh, meski rupanya sederhana dan polos.
Saat itulah Ki Gusti Pinatih—yang terkenal tegas— memberikan sebilah keris sambil berkata:
“Ini bukan sekadar kain selempang. Jika engkau memakainya untuk bertarung, jangan pernah berbuat curang atau menyimpang.”
Itulah nasihat sang guru. Karena Jumbuh berhati tulus, ia lalu diperlengkapi dengan payung kebesaran dan diiringi dengan tata kehormatan.
Ketika tiba di Bancingah Agung, ia duduk dengan sikap tenang dan rendah hati. Sri Aji pun bersabda:
“Sekarang engkau berada dekat denganku, beranikah engkau mengabdi?”
Orang yang diuji itu menjawab:
“Ya, hamba berani, Paduka.”