aturé Ki Gusti Wayahan, Ki Gusti Pandarungan ring Kulwan, ri Kidul punang lurah dén amuka, lingé Ki Gusti Pandé kang kidul paragen, apan Ki Lurah Béda Ulu ya wit juru boros, wus mangkana amit pwa Ki Gusti Pandé ring kang guru, lingé Ki Gusti Dawuh, wastu wak kaki sida sadya, amuah sira sadya, wus mangkana, amit pwa sira nembah, ring Sang Hyang Siwamarga, wus Siwamarga, wus apeningan, awastra petak alus, tan ana sira angamuki tatanak rabinira, sakayunya uga tumuti sira, apan kawadwan yan pejahen, mawas kapapa ingan muken kang wadon, lah ilang tang tayan asadya, neher ta sira mijil, sahasanajata prapting peken, atemu sanaké Ki Gusti Pandé, abhiseka Ki Gusti Anjaramé, lingé Ki Gusti Pandé, kantun cai, kaka amwit, lingé Ki Gusti Anjaramé, lah lamun keno, ada maorahan, lamun sukané twara ajakan, nah nira manutug, lagi sira adaar maméngkèng, lumaris Ki Gusti Pandé, tan panolihan, Ki Gusti Anjaramé, wusira anadah,
❖ ❖ ❖
Ki Gusti Wayahan melapor:
“Ki Gusti Pandarungan ditempatkan di barat; di selatan, para lurah maju di garis depan.”
Ki Gusti Pandé menegaskan:
“Yang di selatan harus berpengalaman, sebab Ki Lurah Béda Ulu memang sejak awal adalah pemimpin garis depan.”
Setelah semua diatur, Ki Gusti Pandé berpamitan kepada guru. Ki Gusti Dawuh berpesan:
“Biarlah kehendakmu terlaksana dengan mantap; jalankan niatmu dengan keteguhan.”
Ki Gusti Pandé lalu sembah pamit dan memusatkan diri pada Jalan Siwa (Siwamarga). Ia telah menenangkan batin, mengenakan busana putih yang halus, dan menjaga tatanan keluarga—tidak membiarkan istri dan anak-anaknya bertindak gegabah. Ia sadar, bila ia gugur, beban paling berat akan ditanggung kaum perempuan; karena itu ia meniadakan niat yang sia-sia.
Kemudian ia keluar bersama senjata lengkap, menuju pasar. Di sana ia bertemu seorang kerabat yang bergelar Ki Gusti Anjaramé. Ki Gusti Pandé berkata:
“Tinggallah engkau di sini, kakak berpamitan.”
Ki Gusti Anjaramé menjawab:
“Jika nanti engkau terdesak dan butuh bantuan, aku akan datang. Namun bila keadaan tidak mengizinkan, aku tak akan memaksakan diri.”
Ia pun bersiap siaga, sementara Ki Gusti Pandé melanjutkan langkahnya tanpa menoleh lagi. Adapun Ki Gusti Anjaramé telah mengambil bekal dan bersiap menghadapi apa pun yang mungkin terjadi.