isasai tuara buka cai, sangkaning I Gusti Talabah mati, cai kautus mamatiyang, bahan Gusti Pandé, mangkana sabdané, dadya kalumbrahing janapriya yén I Gusti Pandé amaténi Gusti Talabah, angrenga pwa naké Ki Gusti Pandé, kang aparab Ki Gusti Dyasama, pinaid-papahid pwa rabiné Ki Capung, maring peken, neher jinambak tingtig, né mangkin lumbrah sabdané garungging pasar, anuli tinuwék rabiné Ki Capung, déné Ki Gusti Wayahan, mati tengahing pken, dadi karungu déning Ki Gusti Lurah Kanca, apan aprasanak ring Ki Gusti Talabah, dadyané matur ka Dalem, nunas cor pangrarata, dadya Dalem ica, déné Ida éring-ring warginé akweh Ki Gusti Pandé wus angrungu, matur ta ka Dalem, aturé, Inggih yan ana cor reké olih patiné Kyayi Talabah, ling Dalem, saja aturé Ki Gusti Pandé, punapa karsan Dalem, Dalem awéh apan warginé makwé, Ki Gusti Pandé tan sumahur, neher amit mantuk,
❖ ❖ ❖
“Bukankah ini bukan perbuatanmu?” demikian bisik-bisik yang beredar. Kabar pun menyebar luas bahwa kematian I Gusti Talabah terjadi karena perintah untuk membunuh, yang konon bersumber dari Gusti Pandé. Desas-desus itu cepat menjadi perbincangan umum, menyulut kemarahan anak Gusti Pandé, bernama Ki Gusti Dyasama.
Istri Ki Capung lalu diolok-olok dan dihina; ia diseret ke pasar, dipukul dan dijambak, hingga suaranya menjadi bahan gunjingan ramai. Tak lama kemudian, istri Ki Capung itu ditusuk oleh Ki Gusti Wayahan dan meninggal di tengah pasar.
Peristiwa ini terdengar oleh Ki Gusti Lurah Kanca, yang masih kerabat I Gusti Talabah. Ia pun menghadap Dalem untuk memohon keputusan hukum (cor/pengadilan). Dalem berkenan—namun berhati-hati—sebab keluarga Gusti Pandé banyak dan berpengaruh.
Mendengar itu, Ki Gusti Pandé segera menghadap Dalem dan berkata:
“Jika memang ada perkara hukum terkait kematian Kyayi Talabah, mohon titah Paduka Dalem.”
Dalem menjawab, mempertimbangkan besarnya keluarga yang terlibat. Ki Gusti Pandé tidak membantah; ia berpamitan dan pulang.