(14b)
Kayang kawkas-wkas. Hana panugrahan ku tke kitā manuṣa kabeh: yan kita harĕp katmu lawan ing hulun, wenang ring kapatyan ta juga, yata, nga, niṣkāla jati tumonak ning hulun.
Mangkana pawkas Bhaṭāra Hyang Prameṣṭi Guru, kawiśūnya; humiring tang manuṣa kabeh saha adulur sĕmbaḥ, mulih hamwit padha aswĕng tangis, ansĕla phala krĕta.
Mangkana mimitan yang ūni, kang manuṣa loka tan wenang tumon ing dewa hyang.
Tucapak i manuṣa, duk prāpta ing awan, katmu tang Balwan mwah aśruta tang manuṣa angucap:
“Kamu Balwan, bagya kita kacuṇdhuk ring kene. Mangke aku apratijña lawan kita wiwitaning mangke katkĕng wkasan: trus tumusing wang hagati śatru tkĕng kitā, turun-tumurun kaliliran; tan wruh pratisantanan ku amatya niki kitā tkĕng pratisantananta.”
(15a)
Sumatur tang Balwan:
“Manuṣa, ingsun tan wihang sapamintan ta mangke hayu yan mangkana. Kewalahan apratijñā ngku ring kitā: yan hana pratisantanan ku hamanggih pratisantananta, nujuk ajĕng kliwon, irika pratisantanan ku hasiluman hanilaḥ hamjah i santananta; kna dinila t hulun angĕnya, lawan socaning suku, hasing kna cinīta rumangguhakĕn rumuhun, yata marganya pjah de pratisantanan ku.”
Sumahur ki manuṣa:
“Hayu yan mangkana, mangke den padha wĕruha sosoting sun lawan kitā.”
Nahan ika carita; niki tan ikaṅ Balwan wruh hañjut i rūpā, hanurut sarūpaning ginawé halingan, salwiring rūpaning rwantara. Mangkana kramanya ring huśaṇa.
Oṁ. Rĕngwakna mwah payoganira Bhaṭāra Brahmā ring Tumpur Hyang, kinon de Bhaṭāra—

(14b)
Demikianlah ketetapannya. Bhaṭāra menganugerah kan kepada seluruh manusia:
“Jika engkau ingin bertemu dengan-Ku, maka itu hanya dapat terjadi setelah kematian, dalam keadaan niskala (tak kasat mata), barulah engkau dapat melihat-Ku.”
Demikian sabda Bhaṭāra Hyang Prameṣṭi Guru. Semua manusia bersujud, lalu kembali dengan perasaan sedih dan menangis, menerima kenyataan itu sebagai akibat dari perbuatannya.
Sejak saat itu, manusia tidak lagi dapat melihat para dewa secara langsung.
Diceritakan pula, suatu ketika manusia bertemu kembali dengan Ki Balwan, lalu berkata:
“Wahai Balwan, baiklah kita bertemu di sini. Mulai sekarang hingga akhir zaman, aku bersumpah kepadamu: permusuhan antara kita akan berlangsung turun-temurun, tanpa putus, hingga keturunan kita masing-masing.”
(15a)
Ki Balwan menjawab:
“Wahai manusia, aku tidak menolak permintaanmu. Aku pun bersumpah: jika keturunanku bertemu dengan keturunanmu, terutama pada hari Kliwon, maka keturunanku akan menyerang dan membinasakan keturunanmu. Dengan tanda-tanda tertentu yang dapat dikenali, itulah jalan kematian yang akan menimpa keturunanmu.”
Manusia itu menjawab:
“Baiklah jika demikian, biarlah semua mengetahui permusuhan antara kita.”
Demikianlah kisah itu. Ki Balwan kemudian mampu berubah-ubah wujud, mengikuti berbagai bentuk yang diciptakan sebagai jelmaan makhluk halus. Begitulah asal mula peristiwa tersebut.
Selanjutnya diceritakan kembali tentang yoga Bhaṭāra Brahmā di Tumpur Hyang, sebagaimana diperintahkan oleh Bhaṭāra.
