(49b)
Madhu sanak, kang hingaranan Nī Hayu Ngūli, Nī Hayu Kiṇṭi, hokan Sang Mpu Praṇarajon.
Kunang mwaḥ sutanede Mpu Kaywan maring Praṇarajon hangalap rabi sang hingaranan Nī Hayu Taruṇi, wkanesang Mpu Taruñan.
Kunang mwaḥ sang hingaranan Sang Taruñan hangalap rabi hokan Mpu Jaya Hirĕṅ, kang hingaranan Nī Hayu Kayu Nyĕlĕm.
Mwaḥ wkanempu Badhĕṅan, kang hingaranan Ki Kayu Calagi hangalap Nī Hayu Kayu Dhani, hokan Mpu Taruñan.
Kunang kang hingaranan Sang Taruñan sirata hingalap Nī Hayu Kaywan, sutanesang Mpu Panarajon.
Mangkana samodhayanya halap silya-lap lawan mimisan, tan kaṭāknā ramyaning pakurĕn ira padha sowang-sowang, apan padha tinujweng kapti, hatakĕr rarasing karasikan.
(50a)
Pirata lawas ira hat mutangan, padha hawrĕddhi pwa sira kabeh santanā tan ipalipal, mangkana ka caritanya. 0.
Apica, wuwusĕn sang Makacudhamani, sira Mpu Kamareka sāmpun wrĕddhi santana, sayan wrĕddhā pwa sira, sāmpun angin kinakĕñcita kāla diwaśa rahayu.
Hamupulakĕn putra-putranira kabeh, aptyā warawaraḥ dumeḥ humantuk eng śunyatā, hapatalwirnya nihan:
“Anakum wang putuning wang sadhaya, rĕngwaknā hujar mamimangke. Nihanyayaḥ ta hagya ninggali kita sadhayā, mulih eng śunyatā, hapan wus gnĕp tuwuḥ ramanta mareng madhya loka, prāpta eng pūrṇna maning karĕttikā.
Kunang yan wusta ku wibhukti kita prasamā, didinya hagya hanangun kahyangan, ngadhĕga—

(49b)
Perkawinan antar keluarga terus berlanjut.
Nī Hayu Nguli dan Nī Hayu Kinti menjadi bagian dari garis Mpu Pranarajon.
Mpu Kaywan menikahi Nī Hayu Taruni, putri Mpu Taruñan.
Sang Taruñan menikahi Nī Hayu Kayu Nyelem dari garis Mpu Jaya Hireng.
Ki Kayu Calagi (dari Mpu Badhengan) menikahi Nī Hayu Kayu Dhani, juga dari garis Mpu Taruñan.
Sementara Sang Taruñan juga mengambil istri dari garis Mpu Panarajon, yaitu Nī Hayu Kaywan.
Dengan demikian, perkawinan silang (silya-lap dan mimisan) terjadi secara luas di antara keturunan mereka.
Semua hubungan itu berlangsung harmonis dan penuh kebahagiaan, karena didasari oleh kesepakatan dan kasih sayang.
(50a)
Seiring waktu, seluruh keturunan mereka berkembang pesat dan semakin banyak.
Kemudian diceritakan bahwa Mpu Kamareka, yang telah lanjut usia, merasa waktunya telah dekat.
Pada suatu hari yang baik, ia mengumpulkan semua anak dan cucunya, lalu memberi pesan terakhir:
“Wahai anak dan cucuku semua, dengarkanlah pesan ini.
Kakek akan segera meninggalkan kalian dan kembali ke alam sunya.
Kehidupan kakek di dunia ini telah sempurna.
Jika kelak kalian telah hidup dengan baik, maka bangunlah kahyangan dan jalankan kehidupan sesuai dharma…”
