(15b)
Śūnya śuci, hanggawaya drĕṣṭi, hangaji manuṣa. Didinyan hana Bhujangga Bali, hana taru twĕd calagi wus ginsĕng; yatin inghalan de Bhaṭāra yaya wong hadudukuḥ. Yata hajñā Bhaṭāra minrĕtiṣṭa, makā Bhujangga Bali.
Wkasan dhatĕng Bhagawan Wiswakarma maring Tampur Hyang, apan hinundang de Bhaṭāra Brāhma. Irika Bhaṭāra kumon Bhagawan Wiswakarma rinekakĕn tang twĕd ginawé lingir didinyan arūpa manuṣa.
Tan wihang pwa Bhagawan Wiswakarma, nhĕr tumuli hamwit marā maring twĕd. Irika ta sira Bhagawan Wiswakarma halakus inggih haśarira manuṣa tani, abhūṣaṇa dikil, apayung kus-kusan, amawa prabot; apamatangnyā mangkana, didinyā tan kawruh haning manuṣa.
Kunang sa prāptanira Sang Mahāpaṇḍhya haneng twĕd, tumuli pinahayu pinrĕtiṣṭa tang twĕd ginawé lingir.
(16a)
Wkasan tan pira tangeḥ punang wong prāpta, apti kumawruha tumon i sira hulahing agawe. Wkasan puput tang tawulan arūpa janmā, tan pengan kapengin tang wong hanonton.
Mangke sāmpun kawruhaknā ring Bhaṭāra Brāhma, hĕnti sukaning hrĕddhaya, apan wus kasiddhāning don.
Wus mangkana, mwah kinonakĕn Bhagawan Wiswakarma hangurukakĕn tang manuṣa angaṇḍhaginīn; didinyā padha anangunakna wawangunan. Tan wihang pwa sang ṛĕṣi kinon, tumuli piwruḥhakna tang manuṣa gatinikang ulaḥ.
Tangeh yan carita polah sang paṇḍhya ingajarakĕn wong hangunda ginīn; mangko wuwusan sāmpun padha wruh tang manuṣa amĕlĕka sakĕn kārya. Nahan ikang carita.
Oṁ. Rĕngwākna mwah sira Paduka Bhaṭāra Hyang Indra hi—

(15b)
Dalam kesucian yang hening, Bhaṭāra menciptakan penglihatan dan kembali mengajarkan manusia. Pada saat itu muncul Bhujangga Bali. Ada pula pohon besar yang telah terbakar, yang kemudian dilihat oleh Bhaṭāra seperti sosok manusia yang duduk. Dari sanalah Bhaṭāra menetapkannya sebagai Bhujangga Bali.
Kemudian datang Bhagawan Wiswakarma ke Tampur Hyang, karena dipanggil oleh Bhaṭāra Brahma. Bhaṭāra memerintahkan agar batang pohon tersebut dibentuk menyerupai manusia.
Bhagawan Wiswakarma tidak menolak, lalu segera datang dan mengerjakan batang kayu itu. Ia membentuknya menjadi sosok manusia lengkap dengan perhiasan, payung, dan perlengkapan lainnya. Namun pada saat itu manusia belum memahami maknanya.
Ketika Sang Mahāpaṇḍita datang, ia menyempurna kan dan meresmikan bentuk tersebut.
(16a)
Tidak lama kemudian orang-orang berdatangan untuk melihat, dan mulai memahami cara pembuatan serta maksud dari karya itu. Setelah selesai, bentuk itu menjadi seperti wujud manusia, dan banyak orang datang untuk menyaksikannya.
Hal itu kemudian diketahui oleh Bhaṭāra Brahma, yang merasa puas karena tujuan telah tercapai.
Selanjutnya Bhagawan Wiswakarma diperintahkan untuk mengajarkan manusia tentang keterampilan dan pekerjaan, terutama dalam membuat bangunan. Para ṛṣi pun ikut diperintahkan untuk mengajarkan manusia cara hidup dan berbagai keterampilan.
Sejak saat itu manusia mulai memahami pekerjaan dan berkarya. Demikianlah kisah ini.
Selanjutnya akan diceritakan tentang Bhaṭāra Hyang Indra.
