11b: Tubuh sebagai Rerajahan Dasaksara
Unggwanya: Ang ring idep, Ung ring bayu, Mang ring sabda. Mwah hana Tri Padanà, nga: surya, bulan, bintang. Sabdanya: Ing Yang Mang, matunggalan, Ang Ing hapti, nga. Ung Ang upti, nga. Ong Mang, pralina, nga. Iti jatining Dasaksara, nga, pratastraning nabi, kaslahan dening Ing-kara dadi Panca Brahma. Ring luhur kaslahan dening Yang-kara, dadi Pancaksara. Ika kawruhakna apang jati. Kinemit dening sobdanya catur. Kayeki rerajahannya kawruhakna, BAYU SABDA IDEP.

BAHASA BALI:
Unggwaning aksara suci punika makadi puniki:
Ang ngunggwa ring idep (pikiran suci)
Ung ngunggwa ring bayu (napas)
Mang ngunggwa ring sabda (suara / ucapan)
Sanget wenten Tri Padana, inggih punika: Surya (matahari), bulan, miwah lintang (bintang).
Sabdaning kawisesan ring punika: Ing, Yang, Mang dados tunggal, Ang sareng Ing makta hapti (kehendak), Ung sareng Ang makta upti (perbuatan), Ong sareng Mang makta pralina (pembebasan/sinar/penyatuan akhir).
Punika sane dados jatining Dasaksara, saking pratastraning nabi (pangadegan ring ubun-ubun), kasuratang saking Ing-kara dados Panca Brahma, saking Yang-kara dados Pancaksara.
Panguninganné punika mangda pangweruhan dados jati, kinemit olih swara catur (pembentukan melalui empat suara suci). Panglukatan rerajahaning awak ring makudang aksara, mangda nyidang nyarengin BAYU – SABDA – IDEP.

BAHASA INDONESIA:
Letak atau fungsi dari aksara suci ini adalah sebagai berikut:
Ang menyatu dengan pikiran (idep)
Ung menyatu dengan napas (bayu)
Mang menyatu dengan ucapan (sabda)
Tiga kekuatan ini disebut Tri Padana: Matahari (surya), bulan, dan bintang.
Makna dari kesatuan aksara itu adalah: Ing, Yang, Mang menyatu menjadi satu. Ang dan Ing mewujud sebagai hapti (niat kehendak), Ung dan Ang mewujud sebagai upti (perbuatan), Ong dan Mang mewujud sebagai pralina (penyatuan kembali atau pembebasan).
Inilah hakikat sejati dari Dasaksara, yang berasal dari pusat kesadaran tertinggi di ubun-ubun (pratastraning nabi). Aksara Ing-kara memunculkan Panca Brahma, sedangkan Yang-kara memunculkan Pancaksara.
Semua ini harus dipahami agar manusia mengenal jati dirinya, melalui empat suara suci (sobda catur) yang membentuk kehidupan. Dengan demikian, tubuh manusia dipenuhi dan dijaga oleh: napas (bayu), ucapan (sabda), dan pikiran (idep).
